สนใจสร้างธุรกิจให้เป็นแฟรนไชส์

นิทานค้าปลีก

นิทานค้าปลีก
11
Nov

กิระดัง ได้สดับมา 
จะว่านานก็ไม่นาน แต่จะว่าไม่นานมันก็นาน……………….
เถ้าแก่ใหญ่ที่ตากตรำทำงานมา ตั้งแต่เริ่มธุรกิจยังไม่แตกพาน เอ้ย ….ยังไม่เติบโต ด้วยความอุตสาหะเป็นที่ตั้ง ธุรกิจค้าปลีกของตนก็เติบใหญ่ในระดับจังหวัด อำเภอไหนๆก็ต้องมาหาข้าวของจากร้านของเฮียแก แต่ก็อนิจจังไม่เที่ยง วันหนึ่งก็มาถึง

เฮียใหญ่ด้านค้าปลีกอันเป็นที่ยอมรับของจังหวัด ก็มีอันต้องล้มหมอนนอนเสื่อ มีลูกอยู่หลายคนก็จริงความที่ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน ตัวเป็นเกลียว หัวเป็นน็อต ไม่มีเวลาได้อบรมลูกเต้าให้เข้าใจธุรกิจเท่าใด แต่ด้วยตามประเพณีแล้วก็จะต้องเตรียมตัวมอบธุรกิจเป็นสินตกทอดให้กับลูกชายคนโตตามธรรมเนียมของคนจีนในครั้งนั้น เมื่อใกล้เวลาที่จะโบกมือลาด้วยความอาลัยก็เรียก ลูกชายคนโตที่จะต้องฝากให้รับช่วงบริหารกิจการต่างๆต่อเนื่อง

การอธิบายลักษณะงานที่บริหารแบบครอบครัวต้องใช้เวลานานเพื่อสร้างฐานความเข้าใจให้กับตี๋ใหญ่ลูกชายคนโต รวมทั้งกินเวลามากเพิ่มขึ้นอีกเนื่องทุกอย่างต้องมาจากระบบความจำที่ยิ่งใหญ่ของเฮียแกที่คอมพิวเตอร์รุ่นไหนๆตอนนั้นก็ยังอาย ยอมรับในอัจฉริยะภาพการจดจำแต่ผู้เดียวของนักค้าปลีกลือชื่อผู้นี้ที่กำลังจะลาโลกไป

สุดท้ายของสุดท้าย ก็ต้องอบรมให้ลูกที่ยังอ่อนหัดต่อการทำธุรกิจ ได้รับรู้แนวทางการดำเนินการและ
จริยธรรมแบบผู้ประกอบการนักบุกเบิกเป็นมา เพราะมัวเสียเวลากับการส่งงานมากไปหน่อยพอถึงช่วงสำคัญมีเวลาน้อยต้องสรุปสั่งเสียลูกชายเรื่องการปฏิบัติตัวเป็นข้อดังนี้

ต่อไปลื้อในฐานะนักค้าปลีกที่ดีต้องทำงานอย่างนี้ คือ

ทำงานไม่โดนแดด
กินแต่ของอร่อย
และ อย่าทำบัญชี

ว่าแล้วเฮียก็สำลัก ลาโลกไป ด้วยดวงตาค้างเติ่งเหมือนยังมีอะไรคาใจ………………….

สิบปีไวเหมือนโกหก ..
กิจการที่เคยใหญ่โตวันนี้กลับโรยรา หาความเป็นราศีเสมือนผู้เป็นพ่อเคยประกอบธุรกิจเองไม่ได้เลย
เสี่ยใหญ่ ที่รับบริหารตกทอด วันนี้รูปร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์ ผิวขาวปานหยก บวกหยวก เนื่องจากไม่เคยโดนแดดกับชาวบ้านร้านรวงเขาหรอก…………..บอกแต่ว่าทำตามคำสั่งเตี่ย
กินข้าวปลาเหมือนจะสร้างบารมี ไม่เคยห่างจากภัตราคารเหลาใหญ่ กินแต่ของดีๆ อ้างอีกแหละว่า เตี่ยสั่ง
กิจการไม่ต้องพูดไม่ได้ทำบัญชี ไม่รู้กำไรขาดทุน ขายได้หรือไม่ แม้โดนโกงก็ไม่รู้ ดูไม่ออก เพราะไม่ทำบัญชีตามอ้างว่า เตี่ยตู………..สั่ง

ด้วยกลยุทธ์ดังกล่าว เห็นผลเร็วทันใจ ไม่นานเสี่ยราศีดี แต่หมดตัว ไม่มีแม้ที่อาศัย หรือธุรกิจใดๆอีก นอนอาศัยชายคาวัดที่เคยอุปถัมกันมา วันหนึ่งหลับฝันไปว่า พบเตี่ยที่ตายจากไปนับเนิ่นนาน

ในฝัน เตี่ยก็ยังเป็นเตี่ย ยังดูสมบูรณ์พูนสุข แต่มีนัยน์ตาเศร้าหมอง มองลูกชายด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก หลังจากไถ่ถามสารทุกข์สุขดิบกันดีแล้ว อาตี๋ใหญ่ก็เริ่มต่อว่า คำสั่งเสียที่ให้ไว้ก่อนเตี่ยตาย ว่าไม่ได้ผลทั้งยังทำให้สิ้นเนื้อประดาตัว

เตี่ยยิ้มน้อยแล้วอบรมต่อว่า
ไอ้ที่อั้วให้ลื้อ ทำงานไม่ให้โดนแดด นั้นอั้วหมายถึง ทำงานตั้งแต่เช้ามืด และกลับบ้านต่อเมื่อดึกแล้ว ทำงานหามรุ่งหามค่ำนั่นแหละความหมาย ทำงานไม่เห็นพระอาทิตย์อย่างนี้มันจะโดนแดดได้อย่างไร

ส่วนที่บอกให้กินแต่ของอร่อยนั้นนะ หมายถึง ทำงานอย่าห่วงกิน ธุรกิจค้าปลีกแบบเราเวลาเป็นของลูกค้าไม่มีเวลาพักกินข้าวเป็นเรื่องเป็นราว ถ้าทำงานอย่างนี้กว่าจะได้กินก็หิวโซ เวลาคนหิวนะลูก ข้าวคลุกน้ำปลามันก็อร่อย ทำงานแบบนี้อย่างไงก็กินของอร่อยตลอดนั่นแหละ

และที่สั่งไม่ให้ทำบัญชี อั้วหมายถึง ให้ลื้อนั้นค้าขายแต่เงินสด .ซื้อก็เงินสด ใครๆก็อยากค้าด้วย ขายก็เงินสด ไม่ต้องมาตามทวงหนี้ไม่มีความเสี่ยง
ถ้าทำงานอย่างที่เตี่ยบอกลื้อก็คงไม่ลำบากอย่างที่เห็นนี่หรอก

ตี๋ใหญ่กระโดดโผลง ต่อว่าเตี่ย ที่ไม่บอกให้มันชัดๆแต่แรก
เตี่ยก็ตอบอย่างระเหี่ยใจว่า ก็ตอนนั้นเวลามันน้อยนี่หว่าไอ้ตี๋เอ้ย……………วาสนา หนอ วาสนา

 

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *